Loading...

تشخیص

بازدید: 761

تشخیص اتیسم می تواند دشوار باشد به این دلیل که هیچگونه آزمایش پزشکی مانند تست خون برای تشخیص این اختلال وجود ندارد .پزشکان برای تشخیص اتیسم، رفتار و رشد کودک را مورد بررسی قرار می دهند.

اختلال اتیسم را می توان در 18 ماهگی و یا حتی پیش از آن تشخیص داد. در سن 2 سالگی تشخیص توسط متخصص می تواند قطعی در نظر گرفته شود اما با این وجود اکثر کودکان تا رسیدن به سنین بالاتر تشخیص نهایی دریافت نمی کنند و این تاخیر در تشخیص موجب می شود که کودکان اتیسمی کمک لازم را در زمان مناسب دریافت نکنند.

 

تشخیص اتیسم دو مرحله دارد :

*غربالگری تکاملی

*ارزیابی تشخیصی جامع

 

غربالگری تکاملی :

این غربالگری آزمایش کوتاهی است که مشخص می کند آیا کودک مهارت های پایه ای یادگیری را که لازم است آموخته است یا این روند تاخیر داشته است. برای بررسی روند رشد کودک، پزشک ممکن است از والدین سوالاتی را بپرسد یا با کودک صحبت و بازی کند تا متوجه شود کودک چگونه آموزش دیده است، چطور حرف می زند و چگونه رفتار و حرکت می کند . تاخیر درهر کدام از این حوزه ها می تواند علامت وجود مشکل باشد.

به طور کلی برای بررسی احتمال تاخیر در رشد،  کودکان باید در سنین زیر توسط پزشک متخصص مورد ارزیابی قرار گیرند:

9 ماهگی

18 ماهگی

24 یا 30 ماهگی

غربالگری هالی اضافه در صورتی نیاز است که کودک به دلیل تولد زودهنگام، وزن کم در زمان تولد ویا مشکلات دیگر از ریسک بالایی برخوردار باشد.

 

علاوه بر این برای تشخیص اتیسم همه کودکان باید در سنین زیر تحت غربالگری قرار گیرند :

18 ماهگی

24 ماهگی

غربالگری اضافه زمانی نیاز است که احتمال بیشتری برای ابتلا به اتیسم وجود داشته باشد (مثلا داشتن خواهر یا برادر و عضوی از خانواده مبتلا به اتیسم) و یا کودک رفتارهای از خود نشان میدهد که می تواند به اتیسم مربوط باشد. بسیار مهم است که پزشکان تمام کودکان را به منظور  بررسی احتمال تاخیر در رشد غربالگری کنند تا کودکانی که به علت تولد زودهنگام و یا وزن کم هنگام تولد احتمال بیشتری برای ابتلا دارند، تحت نظارت قرار گیرند .اگر پزشک کودک شما بطور معمول چنین آزمایشاتی را انجام نمی دهد از او بخواهید تا غربالگری را انجام دهد  .در صورت مشاهده برخی علائم توسط پزشک، لازم است ارزیابی جامع انجام شود.

 

ارزیابی جامع:

مرحله دوم تشخیص، ارزیابی جامع می باشد این مرحله می تواند شامل مشاهده رفتار و رشد کودک و مصاحبه با والدین وهمچنین شامل غربالگری شنیداری و دیداری و آزمایش ژنتیک، آزمایش عصبی و دیگر آزمایشات پزشکی باشد. در برخی موارد پزشک اولیه خانواده و کودک را برای بررسی های دقیق تر و تشخیص نهایی به متخصصین دیگر از جمله پزشک متخصص کودکان، متخصص اعصاب و یا روانپزشک یا روانشناس بالینی کودک ارجاع می دهد.

 

 

ارسال نظر

(بعد از تائید مدیر منتشر خواهد شد)