Loading...

اختلالات بینایی

بازدید: 1311

بینایی یکی از حواس پنجگانه است. توانایی دیدن درک جامعی از محیط اطراف ، چهره اشخاص و حالات مختلف بیانی، تفاوتهای اشیا و اندازه آن ها و محیطی که در آن زندگی می کنیم به ما می دهد و مهمتر از همه اینکه با کمک حس بینایی از خطراتی که در محیط وجود دارند آگاه می شویم.

کودکان مبتلا به اختلالات بینایی به توجه بسیار زیادی نیاز دارند زیرا بسیاری از مهارت های یادگیری از طریق بینایی حاصل می گردد و این اختلال موجب تاخیر در رشد دامنه وسیعی از مهارت های کودک  می شود. در حالیکه کودکان بینا می توانند از طریق بینایی خیلی از حرکات و فعالیت های خاص را یاد بگیرند و انجام دهند، کودکان مبتلا به این اختلال برای یادگیری از را هها و وسایل متفاوت استفاده می کنند . آنها برای یادگیری از لمس کردن، گوش دادن، بو کردن، چشیدن و حرکت کردن به جای دیدن استفاده می کنند.

انواع اختلالات بینایی:

همه اختلالات بینایی شبیه هم نیستند اما این اصطلاح بطور کل برای توصیف آنچه که نتیجه هر گونه اختلال در چشم است،بکار برده می شود.چشم اجزای مختلفی دارد که فعالیت هماهنگ قسمت های مختلف آن با هم موجب توانایی دیدن می شود. اگر قسمتی از چشم به درستی کار نکند یا جزئی از چشم به درستی با مغز ارتباط برقرار نکند بینایی اختلال پیدا می کند.

 

بیشتر ما با اختلالات بینایی از جمله نزدیک بینی و دور بینی اشنا هستیم. سایر اختلالاتی که ممکن است آشنایی کمتری با آنها داشته باشیم به شرح زیر است :

 

استرابیسم : زمانی که چشم به جهات مختلف نگاه می کند و نمی تواند همزمان بر یک نقطه تمرکز کند.

آب مروارید مادرزادی : زمانی که عدسی چشم تار می شود.

رتینوپاتی نارس : که در نوزادان نارس رخ می دهد زمانی که بخش حساس به نور شبکیه  چشم به اندازه کافی رشد نکرده باشد.

از بین رفتن تدریجی شبکیه : یک بیمار نادر ارثی است که در صورت ابتلا شبکیه چشم به تدریج از بین می رود.

ناپیوستگی عصب بینایی : که در آن بخشی از ساختار چشم وجود ندارد.

کمرویشی عصب بینایی : بدلیل رشدناکافی رشته های عصبی در عصب بینایی یا در اعصاب مربوط به عمق بینایی، حساسیت به نور و هوش بینایی اتفاق می افتد.

آسیب قشر بصری : به علت آسیب به بخش مرتبط به بینایی در مغز ایجاد می شود در حالی که ساختار چشم آسیبی ندیده است.

 

از آنجا که عوامل مختلفی ممکن است موجب اختلال بینایی شوند، شدت اختلال می تواند از متوسط تا شدید (نابینایی) متغیر باشد.

 

شدت اختلال به این عوامل بستگی خواهد داشت :

*شرایط خاصی که چشم کودک دارد.

*کدام بخش از سیستم بینایی تحت تاثیر است(مانند توانایی تشخیص نور، شکل، رنگ و یا توانایی دیدن اشیا در فاصله دور..)

*تا چه اندازه بهبود از طریق عینک،لنز طبی، دارو و جراحی حاصل می شود.

 

اصطلاح نابینایی ضرورتا بدین معنا نیست که کودک نمی تواند چیزی را ببیند بلکه چنین کودکی ممکن است بتواند نور،اشکال، رنگ ها و اشیا را البته به صورت ناواضح ببیند که همین میزان از بینایی می تواند برای یادگیری ،حرکات و زندگی شخصی بسیار ارزشمند باشد.

 

 

کودکان با اختلال بینایی بطور قطع می توانند به خوبی آموزش ببینند اما آنها مانند کودکان بینا امکان  آموزش دیداری را ندارند. این کودکان از دیگر حواس و روش ها برای یادگیری استفاده می کنند.

  

دست ها ابزار اولیه برای جمع اوری اطلاعات افراد با اختلالات بینایی هستند و سپس حواس بویایی،لامسه ،چشایی و شنیداری مهم می باشند. تا زمانی که فرد شی را در دست نگیرد، نمی تواند به جزییات ان پی ببرد.به همین دلیل است که یادگیری با شیوه حسی برای چنین کودکانی بسار قدرتمند است و به همین دلیل این کودکان باید امکان دسترسی مستقیم به اشیا و تجربه حسی را داشته باشند. خانواده ،دوستان و دیگر افراد می توانند با شیوه های مختلف یادگیری حسی را در کودک تقویت کنند.

 

"ایا بوی شام را حس می کنی؟"حس بویایی کودک خود را تقویت کنید.

 

"به صدای پرندگان گوش کن"حس شنیداری او را برانگیزید و اسم پرنده را به کودک بگویید.

 

"بنظرت خرگوش نرم نیست ؟نگاه کن گوش هایش چقدر دراز است "با زبان حس لامسه با کودک صحبت کنید و به او کمک کنید تا با قرار دادن جزییات در کنار هم به تصویر کلی دست پیدا کند.

 

توانایی دیدن ما را قادر می سازد تا به محض دیدن شی خاص تصویرکلی آن را بسازیم اما برای کودکان با اختلال بینایی این چنین نیست. آن ها نمی توانند کل یک شی را ببینند بلکه  باید از جزئیات شی برای شناسایی و درک کلیات استفاده کنند.

 

 

ملاحظات آموزشی

 

کودکان با اختلال بینایی به یادگیری مسائل آموزشی و مواردی که هم نوعان بینای خود یاد می گیرند نیاز دارند.همچنین آن ها باید مهارت هایی که به دیدن مربوط می شود را بیاموزند:

 

*حرکت مستقل و سالم که جهت یابی و تحرک نام دارد.

 

*استفاده از فناوری کمکی که برای کودکان با اختلال بینایی طراحی شده است.

 

*استفاده از باقی مانده بینایی به صورت موثر و کارامد

 

*خواندن و نوشتن با حروف بریل البته اگر توسط پزشک مناسب تشخیص داده شود

 

 

نکاتی برای والدین

 

تا انجا که می توانید در مورد اختلال کودک خود بیاموزید، هر چه بیشتر بدانید بیشتر به خود و کودکتان کمک خواهید کرد.

 

به یاد داشته باشید که کودک شما به جای اینکه مجموعه ای از اطلاعات را با دیدن کسب کند، هر بار مقدار کمی از اطلاعات را فرا می گیرد. به کودک خود کمک کنید تا با کمک حواس خود اشیا جدید را کشف کند و مفهوم کلی آن برای خود ترسیم کند. به طور مثال برای آشنایی با موز به کودک فرصت دهید تا موز را لمس کند، سپس موز را پوست بکنید تا کودک بدون پوست نیز آنرا حس کند و حتی موز را به صورت پوره درآورید تا از کیفیت موز و راه های مختلف خوردن آن آگاه شود.

 

کنجکاوی و جستجوی اشیا و مکان های توسط کودک را مورد تشویق قرار دهید. به کودکان فرصت دهید تا اشیا جدید را لمس کنند ،سوال بپرسند وتوصیف تشریح شما از اشیا را بشنوند.

 

یاد بگیرید چگونه فضای منزل خود را با توجه به شدت اختلال کودک سازگار سازید .به پسر یا دختر خود کمک کنید که خانه را جستجو کند و مسیرهای حرکت را بصورت صحیح بیاموزد.

 

استقلال کودک خود از طریق اجازه دادن به او برای انجام کارها مورد تشویق قرار دهید و به او یاد دهید که چگونه می تواند کارهای روزمره خود را توسط دست ها یا ابزارهای راهنما انجام دهد. فرصت انجام تمرینات را برای کودک فراهم کنید و اجازه دهید تا بازخورد عملکردش را مشاهده کند. به این ترتیب کودک شما مهارت ها را می اموزد.

 

با کارکنان مدرسه در ارتباط باشید تا بتوانید برنامه های فردی خدماتی و حمایتی کودک خود را که نیازهای اموزشی و رشدی را شامل می شود، ایجاد کنید.

 

با والدین کودکان دیگر که اختلال مشابه فرزند شما دارند صحبت کنید و از تجربیات آنها در مواجهه با چالش ها و حتی لذت های پرورش کودک خود استفاده کنید.

 

ارسال نظر

(بعد از تائید مدیر منتشر خواهد شد)