Loading...

اختلال شنوائی در کودکان فلج مغزی

اختلال شنوائی در کودکان فلج مغزی

چون 5 تا 15 درصد از بچه های CP مشکلات شنوایی دارند مهم است که هرچه زودتر شنوایی بچه ها را آزمایش کنیم. والدین اینگونه کودکان باید علائم کاهش شنوائی را تحت نظر بگیرند. کودکان با آسیب شنوائی خفیف تا متوسط، نسبت به صداها در زمانهای مختلف واکنشهای مختلفی نشان


ارزش شنوایی در رشد گفتاری و شخصیتی کودک نبایستی نادیده گرفته شود. همچنین اثر شنوایی روی رشد روانی و ذهنی کودک بیشتر از اثر بینایی می باشد. اختلال شنوائی در کودکان فلج مغزی عمدتاً به شکل های اختلال شنوایی عصبی و یا اختلال درک شنوایی می باشد. اولین بار weber در سال 1938 در خصوص احتمال اختلال شنوایی در کودکان فلج مغزی اشاره نمود. تقریباً 5 الی 15 درصد از کودکان فلج مغزی به نوعی به کم شنوایی حسی و عصبی مبتلا هستند که 40 درصد آن ها کودکان اتتوئید هستند. کم شنوایی حس ـ عصبی به دلیل وارد آمدن ضربه به گوش داخلی که در آن صدا به وسیله حلزون یا عصب شنوائی دریافت می شود عارض می گردد.

چون 5 تا 15 درصد از بچه های CP مشکلات شنوایی دارند مهم است که هرچه زودتر شنوایی بچه ها را آزمایش کنیم. والدین اینگونه کودکان باید علائم کاهش شنوائی را تحت نظر بگیرند. کودکان با آسیب شنوائی خفیف تا متوسط، نسبت به صداها در زمانهای مختلف واکنشهای مختلفی نشان می دهند.

به نظر می رسد که گاهی اوقات آنها قادر به شنیدن نباشند. کودکان با آسیب شنوائی شدید تا عمیق معمولاً به صدایا محبت پاسخ نمی دهند.برعکس آنها به تماسها یا به عوامل بینایی یا محیطی پاسخ بهترین می دهند. برای مثال دیدن لباسها که روی تخت نهاده شده ممکن است به آنها اعلام کند که زمان پوشیدن لباس است و یا قرار گرفتن غذا روی میز علامتی برای آنهاست که نهار آماده است.

انواع کاهش شنوائی

کودکان CP ممکن است که دو نوع کاهش شنوائی داشته باشند حسی ـ عصبی یا انتقالی. در هر یک از این دو مورد تشخیص صدا بچه را دچار مشکل می کند و محبت را برای او نا مشخص می سازد پ. در هر دو مورد کاهش شنوایی ممکن است خفیف تا عمیق باشد.

کاهش شنوایی حسی ـ عصبی ناشی از آسیب به گوش داخلی (حلزون) و یا عصب شنوایی است وهر دو مورد کاهش شنوایی می توانند مادرزادی باشند و در بدو تولد موجود باشد و یا ممکن است این بیماری در زمان خردسالی از مننژیت ، تب بالا یا داروها مانند بسیاری از آنتی بیوتیکها پدید آید (اکتسابی) کاهش شنوائی حسی ـ عصبی ارثی می تواند در نوزادی یا بعد از خردسالی بهتر شود. حدود یک درصد از کودکان CP کاهش شنوائی دارا هستند.

کاهش شنوائی انتقالی

کاهش شنوائی انتقالی یکی از شایعترین کاهش شنوائی در کودکان CP است. Is. این حالت ناشی از بیماری گوش میانی (عفونت گوش) است.

انبورمالیتهای آناتومیک (غیر طبیعی بودن آناتومی) مانند لب و کام شکاف دار، گوشهای بد شکل یا عفونت سرماخوردگی گوش باعث کم شنوائی می شود که عبارتست از عفونت ویروسی یا باکتریایی گوش میانی و اوتیت میانی علائم اوتیت میانی عبارتند از گوش درد، تب، تخلیه گوش یا تحریک پذیری، همراه با پرده گوش سرخ و جاری شدن مایع در گوش میانی واوتیت میانی سروز که ممکن است به همراه سرماخوردگی یا حساسیت ایجاد شود نیز می تواند کاهش شنوایی انتقالی ایجاد کند.

کاهش و درمان کم شنوایی

نسبت به سن کودک ادیولوژیست (شنوایی شناس) می تواند یک سری آزمونهایی برای بررسی شنوایی بچه انجام دهد. برای مثال برای تخمین شنوایی نوزاد زیر 6 ماه ادیولوژیست با ایجاد صدا و بررسی عکس العمل چشم کودک یا برگرداندن سر، شنوایی او را ارزیابی می کند. بچه های بزرگتر در بین بازی مورد ارزیابی قرار می گیرند. ادیولوژیست با مشاهده پاسخ کودک به صدا بازی را تغییر می دهد.

در ابتدا برای ارزیابی شنوایی کودکان، ادیولوژیست از تمپانومتر استفاده می کند. تمپانومتر وسیله   ای است که با تغییر فشار حرکت پرده گوش را بررسی می کند و اگر عفونت وجود داشته باشد ان را مشخص می کند.

علاوه بر بررسی فوق ادیولوژیست می تواند از آزمونهای استاندارد الکتروفیزیولوژیک مانند پتانسیل های برانگیخته ساقه مغزی ( Alsr ) ) و پرتوهای صوتی گوش ( OAT ) ) انجام می شود. در این شرایط با اتصال الکترودهایی بر روی سر و یا داخل مجرای گوش در حالت خواب و آرامش نوزاد پتانسیل های برانگیخته ساقه مغزی و یا پرتوهای صوتی گوش دریافت شده و به صورت امواجی رسم می گردد که این امواج نشان دهنده شنوائی سالم و یا غیر سالم در نوزاد می باشد.

پس از بررسی های ادیولوژیست اگر کودک CP دچار کاهش شنوائی باشد متخصص ENT و ادیولوژیست در ابتدا راه های درمان را بررسی می کنند. اغلب کم شنوایی های انتقالی قابل درمان می باشند بطور مثال عفونت گوش میانی با دارو درمان خواهد شد و یا وجود مایع سروز در گوش میانی بوسیله داروهای ضد احتقان درمان می شود و گاهی در صورت نیاز برای برخی موارد مشکل انتقالی عمل جراحی انجام می شود. و اما کودکان CP مبتلا به کم شنوائی حسی ـ عصبی نیاز به کمک دارند. برای آنکه این کودکان بتوانند نسبت به صدا عکس العمل صحیح داشته باشند بهتر است ادیولوژیست و گفتار درمان با آنها کار کنند. (امر توانبخشی) یعنی اگر مشکل این کودکان از نوع حسی ـ عصبی وار محدوده شدید تا عمیق باشد. باید سمعک مناسب تجویز نمود و سپس تربیت شنوائی و گفتار درمانی را در رابطه با اینگونه کودکان آغاز نمود.

شاخص های پانزده گانه کودکان در معرض خطر کم شنوایی (اعم از کودکان CP ) )

کودکانی که مشکل گفتاری دارند.

کودکانی که در خانواده ایشان فرد کم شنوایی وجود دارد.

کودکانی که مشکلات رفتاری و عاطفی روانی دارند.

کودکانی که در آزمونهای بیماریابی قبلی رد شده اند.

کودکانی که در معرض صداهای مخاطره آمیز برای شنوائی قرار گرفته اند.

کودکانی که علائمی از سندرم های ژنیتکی همراه با کم شنوایی را دارند.

کودکانی که دچار عفونت های ویروسی مانند اوریون و سرخک شده اند.

کودکانی که ضربه سر در آنها منجر به بیهوشی یا شکستگی جمجمه شده است.

کودکانی که بعد از یک بیماری جدی به مدرسه مراجعه کرده اند.

کودکانی که افت تحصیلی داشته اند.

کودکانی که از داروهای سمی برای گوش استفاده کرده اند.

کودکانی که دچار عفونت های مزمن گوش میانی شده اند.

کودکانی که از گوش درد شکایت دارند.

کودکانی که از کم شنوایی خود شکایت دارند.

کودکانی که نیاز به رؤیت صورت دیگران در هنگام گوش کردن دارند.

ـ گام برداری ناشیانه و لرزش ارادی ( INTENEIONTREMOR ) است.

4 ـ نوع ترکیبی: در بسیاری از کودکان خصوصیات بیش از یک نوع فلج مغزی دیده می شود. مثلاً در بعضی از کودکان، حرکات فلج مغزی اسپاستیک و آتتوئید توأماً دیده می شود.


ارسال نظر

(بعد از تائید مدیر منتشر خواهد شد)