Loading...

ساکنان جزيره ناشناخته

ساکنان جزيره ناشناخته

از اختلال آسپرگر چه مي دانيد؟

اختلال آسپرگر( زوال شديد اجتماعي) ابتدا توسط يک دانشمند استراليايي به نام دکتر «هانس آسپرگر» در سال 1964 شناسايي شد که شکل خفيف اختلال اوتيسم (در خود ماندگي) است. اين اختلال از سنين کودکي به وجود مي‏آيد و اگر زود درمان نشود، در تمام طول عمر فرد، پيامدهاي منفي خود را به جاي مي‏گذارد. در اختلال آسپرگر، فرد ازبرقراري ارتباط اجتماعي و داد وستد با ديگران، ناتوان شده و به گونه‏اي نامتعارف، منزوي و گوشه‏گير مي‏شود. شخص مبتلا از حيث ساير کارکردهاي رواني و شناختي، سالم است اما از نظر عاطفي، سرد بوده و از تعامل با ديگران ناتوان مي‏باشد. به‏طور معمول اين اختلال در بين مردان، شايع‏تر از زنان است و درمان آن در سنين اوليه‏ي کودکي امکان‏پذير است و بيشتر از طريق رفتاردرماني مقدور مي‏باشد.

مشخصات اختلال اسپرگر:

الف) اختلال در کيفيت تعامل اجتماعي، که دست کم توسط يک يا دو مورد از موارد زير شناسايي شود:

- اختلال مشخص در استفاده‏ي چند جانبه از رفتارهاي غيرکلامي از قبيل ارتباط چشمي، جلوه‏هاي صورت، حالت بدن و ژست‏هايي براي تداوم ارتباط اجتماعي

- ناکامي در توسعه‏ي رابطه با همسالان

- دنبال نکردن لذت و سرگرمي، علايق و پيشرفت‏ها

- فقدان بده بستان عاطفي و اجتماعي

به عبارتي بهتر، افراد مبتلا به زوال شديد اجتماعي، مشکلات عمده‏اي در کسب مهارت‏هاي اجتماعي دارند و اغلب ديگران به چشم يک بي‏عرضه‏ي اجتماعي و فردي منزوي و تنها، به آنان مي‏نگرند.

در اختلال آسپرگر، فرد ازبرقراري ارتباط اجتماعي و داد وستد با ديگران، ناتوان شده و به گونه‏اي نامتعارف، منزوي و گوشه‏گير مي‏شود

ب- رفتارهاي تکراري و محدود دست‏ کم در يکي از موارد زير:

- مشغول بودن به يک فعاليت محدود و تکراري و تامل مداوم در آن که نشانگر يک وضعيت نابهنجار است.

- عدم انعطاف‏پذيري و داشتن حالات يکنواخت و تشريفاتي

- رفتارهاي حرکتي و تکراري و تقليدي هم‏چون تکان دادن انگشت دست يا ترکيبي از حرکات بدن

- حواس پرتي‏هاي مکرر با بخش‏هايي از اشياء

افراد مبتلا به زوال شديد اجتماعي، رفتارهاي نامتعارف و عجيب و غريبي از خود نشان مي‏دهند، به طور معمول علايق محدودي دارند که متناسب‏ سن‏شان نيست و درباره‏ي يک موضوع، اطلاعات زيادي کسب مي‏کنند اما حاضر نيستند ديگران را در آن سهيم کنند.

ج) از لحاظ باليتي دچار آشفتگي و سردرگمي هستند و در حوزه‏هاي مهمي همچون اجتماعي، کاري و... عملکرد ضعيفي از خود نشان مي‏دهند افراد مبتلا به اين اختلال، از ديگر افراد جامعه کاملاً متمايز هستند و ديگران نيز آنان را متفاوت مي‏بينند.

د) از لحاظ روان‏ش