Loading...

به کودک بیش فعالم چه غذایی بدهم؟

به کودک بیش فعالم چه غذایی بدهم؟

همانطور كه می‌دانیم تغذیه نقش بسزایی در پیشگیری و كمك به درمان بیماری‌ها دارد. بدین معنی كه داشتن رژیم غذایی خوب در این بیماری‌ها در كنار درمان دارویی و روان درمانی بسیار مثمرثمر است.

چربی ها: 60 درصد از بافت مغز چربی است. در شرایط مطلوب 25 درصد از این چربی از نوع اسید چربDHA )دوكوزا هگزا انوئیك اسید)است.كه اصطلا حاً چربی های امگا -3 (ω3)نام دارد.طی تحیقات انجام شده در خون كودكان دارای بیش فعالی اسیدهای چرب امگا-3 كاهش یافته است. ضمناً درتحقیقی دیگر دیده شده است كه پسران 6 تا 12 ساله‌ی دارای كمبود اسیدهای چرب ضروری كم‌خوابی  داشتند. در این خصوص دیده شده است كه به دلیل نیاز بیشتر اسیدهای چرب امگا-3 در پسرها، معمولاً بیش‌فعالی در آن ها بیشتر است.

اسیدهای چرب امگا -3 شامل DHA) و EPAایكوزا پنتا انوئیك اسید)است كه در ماهی یافت می‌شود. و نیز اسید آلفا لینولینك  كه در روغن بذر كنتان(بزرك) كلزا و سویا یافت می‌شود و پیش‌ساز EPA هستند.

در كودكان بیش فعال که دچار كمبود ویتامین و منیرال هستند، تبدیل اسید آلفا لینولنیك بهEPA كمتر صورت می‌گیرد. مقدارمصرف  روزانه EPA و mg220DHA،   یک تاسه گرم) بوده  كه  می بایست بصورت غذا و حتی المقدور  مكمل (زیر نظر متخصص)دریافت كرد.

 

از عوامل كمبود امگا -3علاوه بر موارد فوق، تشنگی و آلرژی غذایی است.

از منابع مهم امگا-3 ماهی‌هایی مانند سالمون، ساردین، شاه ماهی، میگو، كنجد و تخمه آفتابگردان است. مصرف مكمل‌های امگا-3 می‌بایست تحت نظر متخصص انجام شود.

جهت جذب امگا-3 كفایت تغذیه‌ای مواد معدنی و ویتامین‌ها در بدن بسیار مهم است.

 

روی: سطح سرمی پایین روی در كودكان بیش‌فعال دیده شده است.

از مشكلات كمبود روی دربدن، خشونت، كج‌خلقی، گریه‌های زیاد، نفرت و ناتوانی در تمركز می‌باشد. و می‌توان اینگونه اختلالات را در بیش‌فعالی به كمبود روی نسبت داد.

از منابع غذایی روی، گوشت قرمز، ماكیان، جگر، پنیر، غلات كامل، لوبیای خشك، مغزها، محصولات سویا، شیر و محصولات لبنی را می‌توان نام برد.

 

آهن: كمبود آهن در بدنباعث عدم توجه و تمركز كودك می‌شود. بعضاً دیده شده است كه كودك بیش‌فعال دارای كم‌خونی فقر آهن باشد ولی هنوز كاملاً ثابت نشده است. و شاید فقط علائم مشابه در كم‌خونی فقر آهن و بیش‌فعالی وجود داشته باشد.

از منابع مهم آهن گوشت‌ها،بخصوص گوشت قرمز و دل و جگر و قلوه می‌باشد.

 

كلسیم: كمبود كلسیم می‌تواند،باعث بیش‌فعالی شود، یك رژیم دارای كلسیم بالا می‌تواند به این كودكان كمك كند.بنابراین مصرف لبنیات مهم است. موارد ضد و نقیض در این مورد وجود دارد و یكی از آن‌هاو مهم‌ترین آن، عدم مصرف شیر توسط گروهی از كودكان بوده است كه باعث بهبودی نسبی بیش فعالی در آن‌ها شده است. بنابرین با در نظر گرفتن میزان كلسیم روزانه از طریق دیگر لبنیات، شیر را به مدت كوتاهی می‌توان حذف كرد. در صورت مشاهده شرایط مطلوب برای مدت بیشتری آنرا حذف می‌كنیم.

 

ویتامین های گروهB  : كمبود ویتامین‌های گروه B بخصوص B6 در این كودكان دیده شدهاست. از منابع این ویتامین‌ها گوشت‌ها، غلات، پوسته غلات می‌باشد.

 

منیزیوم: كمبود منیزیوم نیز در كودكان بیش‌فعال دیده شده است. مغزها، حبوبات، غلات آسیاب نشده و سبزیجات برگ تیره از منابع خوب منیزیوم هستند.

 

اسیدهای آمینه: در ادرار كودكان بیش‌فعال طی تحقیقی مقدار پیتید (تركیب چند اسیدآمینه ) غیرطبیعی دیده شدهاست، افزایش این پیتیدها در خون می‌تواند باعث آسیب به مغز شود.

 

گلوتن: یكی از پروتئین‌های گندم گلوتن نام دارد. كه دیده شده است افزایش آن باعث افزایش عوارض و مشكلات بیش‌فعالی می‌شود. و به نظر می‌رسد از مقدار گندم بصورت نان و یا غلات صبحانه كم كرد.

 

آلرژی غذایی: آلرژی غذایی در گذشته می‌تواند زمینه‌ساز بیش‌فعالی كنونی كودك باشد. آلرژی غذایی به شكر،شكلات، تخم‌مرغ، گندم، ذرت ، رنگ‌های غذا، طعم‌دهنده‌ها و افزودنی‌ها می‌تواند ازآن جمله باشند. به عنوان مثال شكر می‌تواند باعث افزایش آدرنالین در بدن شود.

 

برای پیشگیری یا درمان آلرژی غذایی بهتر است طی دو هفته ، تمام غذاهای دارای آلرژی حذف شود و پس از آن هردو روز درمیان این غذاها را به غذای كودك دارای آلرژی‌ غذایی اضافه كنیم تا پی به غذای موردنظر ببریم، و یا برعكس، تك‌تك را از ابتدا حذف كنیم تا غذای موردنظر مشخص شود.

 

توصیه‌های تغذیه‌ای دربیماری‌های روانی:

  1.                   اطمینان از مصرف اسیدهای چرب (ودر صورت نیاز و نظر متخصص مكمل یاری)
  2.                   عدم كاهش و محدودیت یكباره غذایی.(حتی در افراد چاق دارای بیش فعالی)
  3.                   افزایش دریافت آنتی اكسیدان‌ها وتوجه به مقدار آنتی‌اكسیدان‌های رژیم (گوجه فرنگی و غیره)
  4.                   توجه بهBMI افراد و ارزیابی وزن نسبتبه قد و سن و كاهش وزن منطقی
  5.                   دریافت ویتامین‌ها ومنیرال‌ها از طریق سبزیجات و میوه‌جات
  6.                   توجه به گروه های غذایی از طریق هرم غذایی
  7.                   تنظیم برنامه غذایی مناسب(وعده‌های منظم، توجه به مقدار غذا در هر وعده، تعداد بالای وعده‌ها، افزایش مصرف آب و حذف بعضی از غذاها به قرار ذیل:

غذاها و مواد غذایی : بادام‌زمینی، تخم‌مرغ، شكلات، شكر، شیرینی‌‌جات، پنیر، گندم، سویا، گیلاس، آلبالو،توت‌فرنگی، كشمش، نوشابه، هلو، آلو، پرتقال، بیسكویت، سیب، توت، گوجه‌فرنگی، خیار،آدامس، سس‌ها، آبلیمو، كنسروها، مربا، ترشی‌جات، كمپوت‌ها، قهوه، چای، فلفل (دلمهو سبز)، نارنگی، غذاهای سرخ شده، فرآورده‌های لبنی، محدود شده (كلاً حذف نشود) شیركاكائو، نسكافه، چیپس، كولا، و غذاهای حاوی سالیسیلات طبیعی (مغزها، چای، پنیرها،شكر، گوجه، گیلاس، زردآلو) و مصنوعی.

افزودنی‌های خوراكی: رنگ مصنوعی،موجود در غذا ها و تنقلات (پفك)

طعم‌دهنده‌های مصنوعی وطبیعی: وانیل و طعم‌های نعناع

شیرین كننده‌های مصنوعی:آسه سولفام ـ كا ، آسپارتام و ساكارولوز ( موجود در نوشابه ها، مواد قندی و تنقلات)

نگهدارنده‌ها:TBHQ، BHT وBHA و اسید بنزوئیك (بنزوات)موجود در كنسروجات و غیره

داروها: عدم مصرف آسپرین،دهان شویه‌ها، خمیردندان‌های با مزه‌های مصنوعی و رنگدانه‌دار (شاید خمیردندان‌های ژله‌ای از این دسته باشند.)

توجه به عوارض داروها:ریتالین، آمفتامین‌های (dexedrine , aderall) باعث كاهش اشتها، كاهش وزن، دردهای معده‌ای و شكمی و بی‌خوابی می‌شود كه در توصیه‌های تغذیه‌ای می‌بایست به این عوارض توجه كرد.


ارسال نظر

(بعد از تائید مدیر منتشر خواهد شد)